Ως μητέρα δυο ανήλικων παιδιών εδώ και τρία χρόνια βιώνω την καθημερινότητα του σχολείου και των προβλημάτων που αυτή συνεπάγεται. Άρχισα να συναναστρέφομαι γονείς, να μοιράζομαι μαζί τους τις ανησυχίες μου και να συζητώ μαζί τους σχετικά με προβλήματα που προέκυπταν καθημερινά και που φαινόταν να είναι ανεπίλυτα.

Πριν από λίγο καιρό, πηγαίνοντας τα παιδιά μου στο σχολείο, παρατήρησα ότι η μετώπη του κτηρίου ήταν σε άσχημη κατάσταση και υπήρχε σοβαρός κίνδυνος να πέσουν οι σοβάδες και να τραυματίσουν τα παιδιά του σχολείου. Θορυβημένη απευθύνθηκα στον διευθυντή του σχολείου, ο οποίος μου ανέφερε ότι η Σχολική Επιτροπή ήταν ενήμερη για τη σοβαρότητα της κατάστασης, αλλά οι επεμβάσεις για την επιδιόρθωση του προβλήματος θα αργούσαν ακόμη.

Ανήσυχη για την ασφάλεια των παιδιών του σχολείου, μαζί με το σύζυγό μου, απευθυνθήκαμε στο αρμόδιο τμήμα του Δήμου, εκθέσαμε την επικινδυνότητα της κατάστασης, και σε λίγες μέρες οι αναγκαίες επιδιορθώσεις είχαν ολοκληρωθεί.

Η επιτυχία αυτή άφησε μία γλυκόπικρη γεύση. Από τη μία πλευρά η χαρά της επιτυχούς προσωπικής παρέμβασης που οδήγησε στην αποκατάσταση της ασφάλειας των παιδιών του σχολείου. Από την άλλη, η ανησυχία για τα παιδιά όλων των υπολοίπων σχολείων. Για τα παιδιά των οποίων η υγεία και η ασφάλεια απειλείται μέσα στο ίδιο τους το σχολείο. Για τις επικίνδυνες συνθήκες που οι σκόπελοι της γραφειοκρατίας αργούν να εξαλείψουν.

Με αυτές τις σκέψεις με βρήκε η πρόταση να θέσω υποψηφιότητα ως σύμβουλος του Ε’ Δημοτικού Διαμερίσματος του Δήμου Θεσσαλονίκης. Αποδέχτηκα την πρόταση με χαρά γιατί την αντιμετώπισα ως την ευκαιρία να ασχοληθώ πιο ενεργά και να προωθήσω την λύση των προβλημάτων των υπόλοιπων σχολικών κτηρίων. Αυτός θα είναι ο βασικός στόχος μου ως συμβούλου του Ε’ Διαμερίσματος και για αυτό το λόγο ζητώ την ψήφο σας.

Ξέρω πόσο δύσκολο είναι να μεγαλώνεις τα παιδιά σου σε μια πόλη όπως είναι η Θεσσαλονίκη και σε μια τόσο πυκνοκατοικημένη περιοχή όπως είναι το Ε΄Δημοτικό Διαμέρισμα. Εμείς όμως είμαστε η πόλη και εμείς είμαστε υπεύθυνοι για τις συνθήκες διαβίωσης των παιδιών μας. Αντί λοιπόν να διαμαρτυρόμαστε για την απραξία των ιθυνόντων ας δώσουμε στην ψήφο μας δύναμη ψηφίζοντας για τη βελτίωση των σχολείων πρωτίστως. Και καθώς η γνώση είναι δύναμη και για το δικαίωμα των παιδιών μας σε ένα ασφαλές σχολείο που θα φιλοξενεί τα παιδιά μας, θα τους παρέχει τα κατάλληλα εφόδια για το μέλλον τους και θα τα κρατήσει μακριά από άλλου είδους ενασχολήσεις.